چه غمگنانه آغاز شد سالی که در آن بزرگی نبود که برایمان پیام تبریک بفرستد و مارا به همبستگی مدارا و تحمل امید به پیروزی نوید دهد
چه خالیست جای بیانیه ها
و پیام های مخفیانه تصویری که از پشت درهای بسته و به زنجیر میر حسین و کروبی بیرون می آمد
دلمان خوش بود به همین بیانیه ها که هر روز پرده ها را بیشتر می درید و هویدا تر می شد دریغا دریغا….
امسال شروع شد بدون بیانه ای بدون هیچ پیام تبریکی ولی باز یکی از میانم رفت کسی در حسرت دیدن پسرش در دمدمای آخر دمی را فرو داد و …
که می داند که در دل آن پسر چه می گذرد که می داند که سینه کدامین کس آغوش پسری را که پدرش را ربوده اند را آرام می کند که می داند
روزگار غریبی است
نمی دانم باید تبریک عید گفت یا تسلیت
ولی بازی روزگار بازی عجیبی است این چنان نمانده آنچنان هم نخواهد ماند
